Η οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι μια κοινή ασθένεια, που εκδηλώνεται με ποικίλα συμπτώματα και επηρεάζει τις επαγγελματικές δραστηριότητες. Τα κλινικά σημεία της νόσου σχετίζονται με δυστροφικές αλλαγές στους θωρακικούς σπονδύλους, στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και στους συνδέσμους. Η ασθένεια συχνά συνδυάζεται με αυχενική χόνδρωση και, χωρίς θεραπεία, μειώνει την ποιότητα ζωής.
Αιτίες θωρακικής οστεοχονδρωσίας
Τα αίτια σχετίζονται με μεταβολικές διαταραχές, αγγειακά, ενδοκρινικά νοσήματα και συγγενείς παθολογίες. Οι διαταραχές επηρεάζουν αρνητικά τη διατροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων, διαταράσσουν τη δομή και την κανονική λειτουργία τους. Η προκύπτουσα διαταραχή στους δίσκους οδηγεί σε ανάπτυξη χόνδρινου ιστού στους σπονδύλους, αλλαγές στους συνδέσμους και τις αρθρώσεις. Η σπονδυλική στήλη παύει να λειτουργεί κανονικά κατά την κάμψη, την έκταση και άλλες κινήσεις, γεγονός που οδηγεί σε συμπίεση του νωτιαίου μυελού, των αιμοφόρων αγγείων και των νευρικών απολήξεων.
Οι ακόλουθες καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση οστεοχονδρωσίας:
- Λανθασμένη στάση, πλάγια καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης.
- Τραυματισμοί στην πλάτη;
- Φυσική αδράνεια;
- Κληρονομικότητα;
- Κακές συνήθειες;
- Νευρικό, σωματική καταπόνηση, στρες.
- Υπερφόρτωση της πλάτης και της σπονδυλικής στήλης όταν φοράτε παπούτσια με ψηλά τακούνια, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, πλατυποδία.
- Σωματική σκληρή δουλειά.
Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης εμφανίζεται λόγω υποθερμίας, παρατεταμένης έκθεσης σε αναγκαστική άβολη θέση και μολυσματικών ασθενειών. Η ασθένεια καταγράφεται συχνά σε περιοχές με κακή οικολογία και δυσμενείς κλιματικές συνθήκες.
Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι των θωρακικών σπονδύλων επηρεάζονται εξίσου αρνητικά από την καθιστική ζωή και τη σωματική δραστηριότητα, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα τραυματισμού. Η ικανότητα απορρόφησης κραδασμών των δίσκων χάνεται. δεν προστατεύουν τους σπονδύλους από την επαφή μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα είναι η ανάπτυξη χόνδρινου ιστού, πλήρης εκφύλιση των δίσκων.
Επιδείνωση της νόσου παρατηρείται σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με το καθεστώς εργασίας και ανάπαυσης, κρυολογήματα και νευρική υπερένταση. Η προληπτική θεραπεία που χορηγείται δύο φορές το χρόνο μειώνει την πιθανότητα παροξύνσεων.
Η κοινή οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης συχνά συγκαλύπτεται ως άλλες ασθένειες. Για να γίνει ακριβής διάγνωση, αξίζει να διεξαχθούν πρόσθετες εξετάσεις.
Συμπτώματα θωρακικής οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση των θωρακικών σπονδύλων συγκαλύπτεται ως άλλες ασθένειες - στηθάγχη, γαστρίτιδα, νευραλγία, παγκρεατίτιδα. Ως αποτέλεσμα διαταραχών στη λειτουργία των θωρακικών σπονδύλων, οι νευρικές απολήξεις που πηγαίνουν σε αυτά τα όργανα τσιμπούν, γεγονός που επηρεάζει την εμφάνιση πόνου σε αυτά. Εάν εμφανιστεί πόνος σε αυτά τα όργανα, αξίζει να διεξαχθεί μια πλήρης εξέταση. μια σωστή διάγνωση θα βοηθήσει στη θεραπεία της νόσου.
Η οστεοχόνδρωση εκδηλώνεται με συμπτώματα:
- Έντονος πόνος στην πλάτη - μεταξύ των ωμοπλάτων, στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- Η εκπνοή και η εισπνοή συνοδεύονται από πόνο.
- Πόνος στην καρδιά: πίεση, πόνος, συμπίεση.
- Μούδιασμα των μερών του σώματος;
- Πόνος όταν σκύβετε ή κάνετε σωματική εργασία.
Η διαφορά μεταξύ του πόνου στην οστεοχονδρωσία και στη στηθάγχη είναι ότι ο πόνος στην καρδιοπάθεια είναι διάχυτος, ενώ στην οστεοχονδρωσία είναι σημαδιακός. Οι εικόνες της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, το υπερηχογράφημα εσωτερικών οργάνων και το ΗΚΓ θα βοηθήσουν στη διαφοροποίηση των ασθενειών κατά τη διάγνωση. Τα σημάδια της οστεοχόνδρωσης της θωρακικής σπονδυλικής στήλης μοιάζουν με ασθένειες του παγκρέατος, του ήπατος και των πνευμόνων. Εάν εμφανιστεί πόνος σε αυτά, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν νευρολόγο που θα καθορίσει την παρουσία ή την απουσία οστεοχονδρωσίας.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης απαιτεί πολύπλοκη φαρμακευτική θεραπεία, αλλαγές στον τρόπο ζωής και ειδικές ασκήσεις. Στην οξεία φάση της νόσου, συνταγογραφείται ανάπαυση στο κρεβάτι για αρκετές ημέρες με περιορισμένη κίνηση. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα χρησιμοποιούνται ως φάρμακα. Τα φάρμακα έχουν μέτρια αναλγητική δράση. Για τη μείωση του πόνου, χρησιμοποιούνται αναλγητικά με ένεση και δισκία, μερικές φορές ενδείκνυνται αποκλεισμοί της νοβοκαΐνης.
Είναι δυνατό να ανακουφιστεί η μυϊκή ένταση, το μούδιασμα και ο πόνος χρησιμοποιώντας φαρμακευτικές αντιφλεγμονώδεις αλοιφές. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης, είναι σημαντικό ένα σωστά χορηγούμενο πρόγραμμα μασάζ, χαλαρώνοντας τους μύες, βελτιώνοντας την παροχή αίματος στο νωτιαίο μυελό, τη σπονδυλική στήλη και τα εσωτερικά όργανα.
Η γυμναστική ενδείκνυται κατά την ενδιάμεση περίοδο - επιστρέφει την κινητικότητα στους σπονδύλους, βοηθά στη βελτίωση της λειτουργίας των συνδέσμων. Ο νευρολόγος θα συστήσει μια πορεία μεμονωμένων συνεδριών, εστιάζοντας στα συμπτώματα της νόσου, στο στάδιο της σπονδυλικής καταστροφής, στην ηλικία και στην παρουσία άλλων ασθενειών. Είναι σημαντικό όταν εκτελείτε γυμναστική να μην προκαλείτε επιπλέον βλάβη στη σπονδυλική στήλη.
Οι ασκήσεις εκτελούνται καθημερινά υπό τον έλεγχο της ευεξίας. Μετά την εξάλειψη των σημείων της νόσου, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι μπορεί να επιστρέψει. Επομένως, μια ισορροπημένη διατροφή, η απουσία κακών συνηθειών και η μέτρια σωματική δραστηριότητα πρέπει να γίνουν ο κανόνας της ζωής.